แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ซีอาน แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ซีอาน แสดงบทความทั้งหมด

วันพฤหัสบดีที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2556

ประเทศของแหล่งมรดกโลก

ประเทศรวมแหล่งมรดกโลก



นับถึงตอนนี้ เป็นประเทศที่ได้มาเยือนหลายคราว ซึ่งเป็นประเทศที่ประกอบไปด้วยแหล่งมรดกโลกมากที่สุด ด้วยอารยธรรมที่ยิ่งใหญ่มาตั้งแต่โบราณ และอาณาเขตที่กว้างใหญ่ไพศาล ดังนั้น ยังมีสถานที่อีกมากมายที่รอขึ้นบัญชีเป็นหางว่าว เพราะมีมากมาย ไม่เฉพาะแค่ปักกิ่ง เซี้ยงไฮ้ คุนหมิง ต้าลี่ ฯลฯ  แล้วรัฐบาลก็สามารถดูแลได้ดีพอสมควร เพราะยังเป็นระบบรัฐบาลเป็นใหญ่  ดังนั้น การถือสิทธิ์ ครอบครองยึดพื้นที่เป็นของส่วนตัวเหมือนบ้านเราก็ไม่น่าจะปรากฏให้เห็น


สุสานทหารม้าจิ๋นซีฮ่องเต้  เม็กกะโปรเจ็ค



ณ วันนี้แหล่งประวัติศาสตร์ของจีน เป็นที่น่าสนใจของกรุ๊ปคนตะวันตกมากขึ้น  มีกลุ่มนักท่องเที่ยวยุโรป อเมริกา ปะปนเข้ามาบ้างผิดกับก่อนหน้านี้ (2-3 ปี) จะไม่พบเลย  กลุ่มผู้บรรยายที่ดักรอนักท่องเที่ยว ไม่รู้ว่าจะเรียกว่า อะไรเพราะทำงานเฉพาะในสถานที่ท่องเที่ยวนั้น ๆ ไม่ได้ตามนักท่องเที่ยวไปตลอด พอจบการบรรยายก็ถือว่าจบงาน ใครรู้คำนี้ช่วยบอกด้วยค่ะ   เขาเชิญชวนพวกหัวดำหน้าตาคล้ายคนจีนแบบพวกเราด้วยภาษาอังกฤษ ใช้บริการรับฟังคำบรรยายจากเขา



ถ้ำผาหลงเหมิน มีการเจาะหน้าผาและแกะสลักพุทธรูปอยูในช่อง



พระพุทธรูปที่สวยงามและยิ่งใหญ่



แต่ละจุดของการท่องเที่ยวถูกเชื่อมต่อด้วยระบบรถไฟความเร็วสูง ฉะนั้นทุกกรุ๊ปทัวร์มักจะนำเสนอให้นั่งรถไฟฟ้าฯ เกือบทุกทริปแม้แต่ทัวร์ปักกิ่งเองก็ตาม  ถนนหนทางอยู่ในระหว่างการก่อสร้างเพิ่มเติม ขยายพื้นจราจร  อภิโปรเจ็คเกิดขึ้นเต็มไปหมดในเมืองใหญ่ ๆ เมื่อสร้างสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่จำนวนมาก ความเชี่ยวชาญและมาตรฐานก็คงจะตามมาเพราะอ่านพบว่า จีนได้ใช้เทคโนโลยีของชาติที่มีมาตรฐานทั้งหลายยกตัวอย่างเช่น เยอรมนี


สถานีรถไฟความเร็วสูง มาพร้อมด้วยวัฒนธรรมเข้าแถว


สถานีที่ยิ่งใหญ่เพื่อรองรับประชากรของประเทศ



ห้องน้ำก็ยังเป็นแหล่งที่น่ากังวลสำหรับผู้เขียนอยู่เช่นเดิม แม้ว่าจะทำใจมาก่อนหน้านี้แล้ว แม้ว่าจะมีผู้ดูแลประจำแต่ละจุดในห้องน้ำ และคอยจัดระเบียบ ไม่ให้มีการเบียดเสียดแย่งคิว ซึ่งเราจะโดนลัดคิวเขามาแบบเนียน ๆ ถ้ารักษามารยาทก็จะต้องถูกแย่งชนิดที่ตั้งตัวไม่ทัน ฉะนั้น เข้าเมืองที่แย่งคิวเราก็ต้องรักษาสิทธิ์คิวของเราไว้อย่างเข้มแข็ง แล้วก็พบว่า ไม่มีการทะเลาะหรือตบตีกันในเรื่องนี้ปรากฏให้เห็น




ทุกเมืองมีแต่สิ่งก่อสร้างผุดเต็มพื้นที่


คนขับรถยนต์หรือโชเฟอร์  ยังเป็นอาชีพจัดระดับว่ามีอันดับกับเขาเหมือนพวกข้าราชการ หมอ  ณ วันนี้ เพราะพี่ท่านจะสามารถขับรถแซงซ้าย ขวา หน้า หลัง ข้ามเลน อยากเลี้ยวกลางถนนก็เลี้ยว (อาจจะเป็นเฉพาะคันนี้ก็ได้นะ ห้ามเหมารวม) การบีบแตรยังไม่หายไปจากวงการยนตรกรรมเมืองจีน   ถนนหนทางในเมืองใหญ่ก็มีปริมาณรถติดเหมือนกับทุกเมืองใหญ่ของบ้านเรา  แม้เขาจะออกมาตรการต่าง ๆ ขึ้นมามากมายเช่น ทะเบียนคู่-คี่  จำกัดหมายเลข  จำกัดขนาดรถ การจดทะเบียนหรือใบขับขี่ค่อนข้างแพง ที่จอดรถมีข้อบังคับและเสียเงิน  ทุกอย่างไม่ได้ผลเพราะเศรษฐกิจของจีนดี คนมีกำลังซื้อมาก  ดังนั้น จึงเห็นหัวเมืองใหญ่หันมาลงทุนระบบขนส่งสาธารณะเช่น รถไฟฟ้าใต้ดิน  อีกหน่อยเราอาจจะต้องขอคำปรึกษาในเรื่องรถไฟฟ้าใต้ดินเพิ่มเติมหลังจากขอในเรื่องรถไฟความเร็วสูง



คุณเลียนใคร แล้วใครก็เลียนคุณ




ชอบไกด์จีนตรงที่บรรยายได้ตลอดเวลาไม่รู้เหน็ดเหนื่อย แล้วผู้หญิงสวยที่สุดของจีน สี่นางฟังที่ไรก็ไม่รู้เบื่อ เพราะไกด์แต่ละคนก็จะหยอดมุกที่แตกต่างกันไป ไกด์ไม่พูดเรื่องการเมือง และจะเชิดชูบรรพบุรุษของตนแม้หลายคนจะยึดแนวเผด็จการ หรืออาจจะเป็นแพทเทิร์นของการอบรมฯ ในบ้านเขานะ


นักท่องเที่ยวต่างชาติ ที่ดูยังไงก็ไม่ใช่เอเซียมีปะปนเข้ามา



ข้อสังเกตสำหรับคนที่ไม่มีพื้นฐานภาษาจีนกลางเลย อาศัยการพูดคุยด้วยสัญลักษณ์ตัวเลข และภาษาอังกฤษบางคำที่นิยม คนจีนหลายคนที่เจอ จะบอกระยะทางเป็นเวลา เช่น จากนั่นถึงนั่นใช้เวลา สิบห้านาทีหรือสามสิบนาที  คนที่เดินเก่งแบบคนจีนเจอคนไทยที่นานทีปีหนมาเดินทนแบบนี้ แล้วจะถึงที่หมายปลายทางมั๋ยเนี่ยะ



สินค้าที่ทำตลาดในเมืองจีน


มีเจ้าของพาสุนัขมาเดินเพิ่มขึ้น



ปลายทางของผู้เขียนก็คือ ซูเปอร์มาร์เก็ต ที่กระจายอยู่ตามเมืองใหญ่ ๆ ไม่มีป้ายหรือตัวอักษรที่สื่อว่า เป็นห้างแบบนี้ แต่มีภาษาจีนซึ่งอิฉันก็อ่านไม่ออกอีกนั้นแหละ  แต่สิ่งที่เหมือนกันก็คือ ตรงทางเข้าจะมีแผ่นพลาสติกใสทำเป็นมูลี่ขนาดประมาณ หนึ่งฟุตคล้ายกับในห้างแมคโครหรือบิกซีที่ใช้กั้นจะเข้าไปในคลังสินค้าของเขา  ที่นี้มีของกินของใช้มากมายราคาไม่แพง ขึ้นอยู่ว่า เราจะเลือกซื้อเลือกดูอะไร ทุกครั้งที่ไปจีน สิ่งที่ต้องลิ้มลองเสมอคือ โยเกิร์ตหลากรส  ทั้งประเภทบรรจุกล่องพลาสติกและบรรจุซอง ! .....มีรสชาติต่าง ๆ ไม่หวานเหมือนของบ้านเราทั้งที่ระบุว่า ไม่มีน้ำตาลหรือโลว์แฟต   ของเขาดีจริง ๆ ขอบอก สำหรับอาหารการกินอื่น ๆ ไม่กล้าแนะนำ ตัวใครก็ตัวใคร



ประตูทางเข้าซูเปอร์มาร์เก็ต เห็นอย่างนี้สินค้าเพียบ



อาคารที่พักของจีนกำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้างขนาดใหญ่ และหัวเมืองต่าง ๆ ก็สร้างระบบขนส่งมวลชนรองรับ ชีวิตความเป็นอยู่จากบ้านเป็นหลังกลายเป็นห้องชุด วิถึชีวิตของคนจีนเปลี่ยนไป แล้ววัฒนธรรมการเคารพ ดูแล นอบน้อมบุพการี  คนจีนซึ่งเราเคยได้ยินได้ฟังถึงความขยัน อดทน ค้าขายเก่ง จะมีการปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตแบบใหม่ให้เข้ากับวัฒนธรรมแบบเก่าได้อย่างไร  เราคงจะต้องรอดูรอชมกันต่อไป เกริ่นมาซะโบราณ มาจบดื้อ ๆ ที่ความทันสมัย คงไม่ว่ากัน...



Photo : Text   Pimporn  Sarichun
April 2013

วันพุธที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2556

โบตั๋นหลากสี

โบตั๋นหลากสี



ดอกไม้ในตระกูลโบตั๋น ดูไปคล้าย ๆ กับรักเร่บ้านเรา แต่สีสรรมีไม่มากเท่า ชื่อแบบนี้ ต้องไม่พ้นเกี่ยวข้องกับประเทศจีน มีคนบอกว่า ช่วงเวลาของการผลิบานก็ต้องดูลมฟ้าอากาศด้วย หากหนาวเกินไปหรือร้อนไปก็ไม่ยอมเผยโฉม ต้องอากาศอบอุ่นกำลังดีเท่านั้นจะอวดช่อให้ได้ชม  และเป็นการย่างเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ


ชมพูแรกแย้ม

ชมพูอ่อน
  
ขาวครีมบานเต็มที่


แดงเข้ม


ซุ้มชมพูแซมชมพูเข้ม



ซุ้มขาว



ชุ้มแดงขาว


ของแถม เป็นซุ้มตระกูลนางพญาเสือโคร่ง



 
จัดสวนแบบจีน



เมืองจีนมีสี่ฤดู จะเห็นดอกไม้บานสะพรั่งก็ต่อเมื่อเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ ผิดกับบ้านเรามีดอกไม้ได้ชื่นชนเกือบทุกฤดู ไม่ต้องรอจังหวะตามฤดู  ดังนั้น วัฒนธรรมการไปชมสวนดอกไม้ จึงไม่ใช่แนวปฏิบัติของคนเมืองร้อนแบบบ้านเรา แล้วยิ่งไปนั่งกินลมชมวิวใต้ต้นดอกไม้ที่เบ่งบานที่เห็นบ่อยขึ้น ก็ดีใจกับการส่งเสริมการท่องเที่ยวฯ ที่ทำให้เห็นภาพเหล่านั้นในยุคสื่อสารโดยเทคโนโลยีทันสมัยและทันท่วงที




Photo : Text  Pimporn  Sarichun
April 2013


วันจันทร์ที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2556

กุมารจีน ณ เมืองลั่วหยาง

กุมารจีน ณ เมืองลั่วหยาง



เมืองลั่วหยางช่วงเทศกาลเช็งเม้ง นักท่องเที่ยวชาวจีน แค่คนของเขาเอง ก็รับจำนวนเหล่านี้ไม่ไหวแล้ว ทุกที่ทุกแห่ง จึงเต็มไปด้วยผู้คนออกมาท่องเที่ยว ทิ้งความอุดอู้ในแฟลตที่พักมาสูดอากาศหนาวเย็นภายนอก จะมาคนเดียวได้งัย ต้องพาสุดที่รักที่มีเพียงคนหรือสองคนออกมาด้วย  เมืองที่มีอากาศเย็นสบายไม่มีฝุ่นละออง เจ้าตัวเล็กเลยได้มีโอกาสมาอวดโฉม เก็บไว้คนเดียวก็รู้สึกจะใจแคบเกินไป เลยต้องนำมาให้คนอื่น ๆ ได้ชื่นชมพร้อมกัน


คนนี้ขวัญใจช่างภาพอันดับหนึ่ง


presenter นมคนล่าสุด



แอบมีดื้อ


แก้มแดงเป็นลูกท้อแบบนี้นี่เอง




เทพีโบตั๋น



ศิษย์เอกเส้าหลินในอนาคต


เทวีโบตั๋น รองอันดับสอง


ประชากรของจีนติดอันดับโลก ตามขนาดของพื้นที่ และจำนวนของ  บุตรชายหรือผู้ชายมีมากกว่าหญิง แล้วโอกาสเลือกของหญิงจีนจะมีมากกว่านั้น ยังไม่เป็นที่ประจักษ์ เพราะวัฒนธรรมที่มีรากลึกแบบนี้จะฝ่ากำแพงหรือม่านไม้ไผ่ได้ขนาดไหน เมื่อก่อนได้ยินไกด์พูดเสมอว่า มีหลายสิ่งที่ไม่น่าจะเห็นได้บ่อยในเมืองจีนคือ คนอ้วน  หมาหรือแมว คนท้อง  แต่ปัจจุบันเริ่มเปลี่ยนไป  เราจะเห็นเด็กอ้วนถี่  มีคนเดินจูงหมามาเดินเล่น และผู้หญิงท้องก็ออกมาเดินในซูเปอร์มาร์เก็ต


คุณพ่อน่ารัก


แอบมีต่อรอง


สู้กล้องไม่กลัวฮ้าบ



โบตั๋นลายดอก (หลากสี)


สู้เพื่อลูก

การอุ้มลูกและหลานจนติดมือ ยังเป็นสิ่งที่ปฏิบัติแนวเดียวกันของลูกชาวตะวันออก  การใช้ล้อรถเข็นเด็ก จึงเห็นน้อยกว่าเราไปพบในแถบตะวันตก ที่สำคัญคือ เหมือนเขาจะมากันเป็นครอบครัวใหญ่ ประเภทปู่ย่า ตายาย ผลัดเปลี่ยนกันอุ้ม และผู้ปกครองก็อนุญาตให้บันทึกภาพด้วยความเต็มใจ ด้วยใบหน้าเบื้อนยิ้มถึงความภาคภูมิใจในลูกหลานของตัวเอง


แฟชั่นสำหรับเป็นธุรกิจเด็กจิ๋วเหล่านี้ที่มองดูว่า น่าจะเวิร์ค ทั้งเสื้อผ้าหน้าผม หมวก รองเท้า ภาพทั้งหมดที่นำเสนอนี้ เราก็จะเห็นว่า "เขาจัดเต็มกันทุกคน"


มาแบบสบายกว่าเพื่อน


ไม่ต้องบอกว่าลูกใคร


ผมอยากเดินมั่ง


ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม


มาพร้อมกันทั้งเหล่าม่า อาม่า  มาม่า



Photo : Text  Pimporn  Sarichun
April 2013